تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران به پایان رساند و در سال ۱۳۱۰ برای ادامه تحصیل در دانشگاه سوربن به پاریس رفت و در رشته زبان وادبیات فرانسه فارغ التحصیل شد.

پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۱۳ شمسی وارد دانشکده پزشکی شد و تحصیلات خود را در آن دانشکده به پایان رساند و در سال ۱۳۲۰ رساله دکتری خود را درباره سیفلیس دهان نوشت و با درجه عالی قبول شد.
او به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، عربی، ترکی تسلط داشت.

وی در بیست و هشتم اردیبهشت ۱۳۲۰ طبابت را در تهران و در ابتدای بازار تجریش آغاز نمود. از سال ۱۳۲۵ به خدمات فرهنگی –اجتماعی پرداخت و آثار نظم و نثر خویش را در روزنامه‌ها و مجله‌ها به چاپ رساند. پس از چندی امتیاز روزنامه «ندای زنان» را گرفت و آن را منتشر کرد. وی همچنین موسس انجمن ادبی «ناهید» بود.
در سال ۱۳۳۱ از سوی سندیکای دندان‌پزشکی ایران در یازدهمین کنگره جهانی دندان‌پزشکان در لندن شرکت کرد.

در سال۱۳۳۴ از طرف وزارت فرهنگ به دانشگاه پاریس اعزام شد و در رشته بیماری‌های دهان و دندان از آن دانشگاه (۱۹۵۵-۵۶ م) و نیز رشته بیماری‌های دهان کودکان از دانشگاه لندن (۲۳ ژانویه ۱۹۵۶) تخصص گرفت و سپس به عضویت انجمن سلطنتی بهداشت لندن پذیرفته شد.